Kolejna historia w cyklu Zwykli Niezwykli: dr Kamil Janowicz i działania Fundacji Share The Care.

Czas na kolejną inspirującą historię w cyklu „Zwykli Niezwykli”. Przedstawiamy dr. Kamila Janowicza z poznańskiego Wydziału Psychologii i Prawa Uniwersytetu SWPS. Działając w Fundacji Share The Care pokazuje, że wiedzę naukową można łączyć z działaniami społecznymi. Zapraszamy do lektury.

Budowanie świata równych szans – dr Kamil Janowicz z Fundacji Share The Care

Moja droga splotła się z losami Fundacji Share The Care na początku 2021 roku. Na co dzień jestem pracownikiem naukowym i dydaktycznym na Uniwersytecie SWPS, a w tamtym czasie zostałem zaproszony do udziału w jednym z odcinków fundacyjnego podcastu, aby opowiedzieć o moich badaniach dotyczących wyobrażeń młodych mężczyzn o przyszłym ojcostwie. Ta rozmowa okazała się punktem zwrotnym. Następnie poproszono mnie o przygotowanie eksperckiego, opierającego się na badaniach naukowych komentarza do rekomendacji dotyczących wdrożenia unijnej dyrektywy ’Work-Life Balance’. I tak już zostałem. Zaczęliśmy robić pierwsze wspólne projekty, warsztaty i grupy wsparcia. Dziś mam w Fundacji swój konkretny obszar, na którym się znam i w którym działam – ojcostwo, partnerstwo i edukację okołoporodową.

Sama Fundacja Share The Care, z którą tak mocno związałem swoje działania, powstała w 2019 roku. Głównym impulsem do jej powołania była właśnie wspomniana dyrektywa unijna, której celem było wspieranie partnerstwa w rodzicielstwie oraz promowanie niezbywalnych urlopów ojcowskich i rodzicielskich dla mężczyzn. Od samego początku Fundacja brała aktywny udział w przygotowywaniu rekomendacji dot. wdrożenia tych przepisów w Polsce, aby wypracować jak najlepsze rozwiązania dla rodzin. Z biegiem lat ta misja znacznie się poszerzyła. Dziś, na najbardziej ogólnym poziomie, definiujemy ją jako budowanie świata równych szans poprzez codzienne, partnerskie życie rodzinne. Dążymy do tego, aby aktywnie wyrównywać szanse matek na rynku pracy (odciążając je z części obowiązków opiekuńczych), a ojcom dawać przestrzeń do budowania głębokich więzi z dziećmi. Zależy nam na tym, aby oboje rodzice mieli równe możliwości bycia obecnymi, spełnionymi opiekunami, pozostając jednocześnie osobami aktywnymi zawodowo i realizującymi swoje pasje. Zawsze podkreślamy też perspektywę najmłodszych, ponieważ badania psychologiczne jednoznacznie dowodzą, że możliwość czerpania z bliskiej relacji z obojgiem zaangażowanych rodziców tworzy najbardziej optymalne, bezpieczne warunki dla rozwoju dziecka.

Przez ponad siedem lat działalności Fundacja rozwinęła swoje zaplecze merytoryczne i edukacyjne. Na co dzień dostarczamy rodzicom rzetelnej wiedzy poprzez darmowe materiały, obszerne raporty, warsztaty, webinary czy spotkania dyskusyjne, a nasi eksperci współpracują z samorządami oraz służbą zdrowia, odwiedzając chociażby szkoły rodzenia, by uświadamiać przyszłych rodziców o przysługujących im prawach i o tym, jak w praktyce dzielić się obowiązkami. Bardzo dużą część naszej pracy stanowi również bezpośrednia współpraca z biznesem. Pomagamy pracodawcom we wdrażaniu dobrych praktyk budujących włączającą kulturę organizacyjną, promując pozytywny wizerunek pracującego rodzica. Widzimy tu obiecujący trend – pionierami są często duże, międzynarodowe korporacje, w których wartości takie jak różnorodność i inkluzywność są naturalną tkanką organizacji. Naszym wielkim wyzwaniem jest teraz transfer tych dobrych rozwiązań do mniejszych, lokalnych firm, które dysponują skromniejszymi zasobami, a gdzie obawy pracowników o reakcję szefa na prośbę o urlop rodzicielski wciąż bywają silnym czynnikiem blokującym. 

Ja sam odnajduję się w tym systemie w kilku rolach: zasiadam w Radzie KRS-owej Fundacji, a także w ogólnej Radzie Programowej zrzeszającej dziesiątki ekspertów ze świata nauki i biznesu, a także w Radzie ds. wspierania ojców w edukacji okołoporodowej. Mój główny, bezpośredni wkład to jednak prowadzenie webinarów dla firm oraz autorskich grup rozwojowych dla mężczyzn.

Szczególnie bliskim mi projektem, w który wkładam mnóstwo serca, jest Grupa Rozwojowa Ojcowskie Wsparcie (GROW). To cykl ośmiu zamkniętych, dwugodzinnych spotkań dla kameralnej grupy 10-12 mężczyzn. Kiedy na pierwszym spotkaniu pytam ich o motywacje, najczęściej słyszę o ogromnej potrzebie rozmowy i spotkania z innymi mężczyznami. W codziennym, pędzącym życiu mężczyznom po prostu brakuje przestrzeni na autentyczne dyskusje o ojcostwie. Z kolegami z pracy czy braćmi rzadko wchodzi się na tak głęboki poziom. Niezwykle poruszające jest obserwowanie, jak zupełnie obcy dla siebie ludzie z różnych stron Polski w zaledwie dwie godziny budują głębokie zaufanie i poczucie bezpieczeństwa. Dzielą się trudnymi doświadczeniami z okresu ciąży, mierzą się z wyzwaniami godzenia pracy z życiem rodzinnym, a na kolejnych etapach rozmawiają o relacjach z własnymi ojcami czy o zdrowiu psychicznym. Odważnie przełamują tam stygmatyzację związaną chociażby z męską psychoterapią, dając sobie nawzajem ogromne wsparcie.

Obok pracy bezpośrednio z ludźmi, bardzo ważnym obszarem jest dla nas rzecznictwo i walka o zmiany systemowe. Tworzenie rekomendacji prawnych wymaga pracy w interdyscyplinarnych zespołach złożonych z psychologów, socjologów, prawników, lekarzy i demografów. Dużym wyzwaniem jest przekładanie problemów polskich rodzin na sztywny język ustaw, określanie priorytetów i lobbowanie za nimi metodą małych kroków. Choć proces ten bywa bardzo żmudny i frustrujący, gdy interesy polityczne przykrywają dobro społeczne, nie poddajemy się, bo opieramy nasze postulaty na twardych dowodach. Obecnie, we współpracy z Ministerstwem Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, przygotowujemy ogólnopolską kampanię „Nikt nie rodzi się rodzicem”, wspierającą świadome decyzje prokreacyjne.

Z czego w tych wszystkich działaniach jestem najbardziej dumny? Po pierwsze z tego, że w tematach okołorodzicielskich, które łatwo polaryzują społeczeństwo, my skutecznie budujemy mosty. Po drugie, ze wspaniałej kampanii „Facet na 100 PRO”, w której nagłaśniamy historie zwykłych mężczyzn na urlopach rodzicielskich. Profesjonalnie przygotowane materiały o codziennych wyzwaniach i radościach ‘zwykłych’ ojców często mają większą siłę oddziaływania niż wypowiedzi najlepszych ekspertów czy influencerów.

Na co dzień łączę te działania z pracą na uczelni i widzę, jak te dwa światy się uzupełniają. Wyniki moich badań zasilają merytorycznie projekty fundacyjne, z kolei kontakt z realnymi problemami rodziców dostarcza mi świetnych przykładów na zajęcia ze studentami i inspiruje do kolejnych projektów badawczych. W zachowaniu balansu pomaga mi trzymanie się ustalonych godzin pracy (co traktuję jako uczciwość zarówno wobec pracodawcy, jak i mojej rodziny), ale też sama różnorodność zadań – od badań, przez dydaktykę, aż po działania społeczne, które chronią przed rutyną.

Jeśli ta historia zainspiruje kogoś ze społeczności akademickiej do spróbowania sił w trzecim sektorze, radzę zacząć od zastanowienia się, co w otaczającym świecie budzi w was sprzeciw i w jaki sposób wasze talenty mogą pomóc to zmienić. A jeśli czujecie, że blisko wam do wartości Fundacji Share The Care, możliwości współpracy jest mnóstwo. Osoby zajmujące się HR-em czy kulturą organizacji mogą wspólnie z nami szkolić kadrę menedżerską i organizować spotkania dla pracowników. Psycholodzy pracujący w szpitalach czy szkołach rodzenia mogą wdrażać nasze standardy, aby lepiej wspierać także ojców. Każdy z was może też wesprzeć nas finansowo lub po prostu podawać dalej nasze treści w sieci, polecając młodym rodzicom darmowe narzędzia eksperckie, takie jak nasz kalkulator uprawnień „Tata, kiedy urlop?”. Każde takie udostępnienie to mały, ale ważny krok w stronę równiejszego społeczeństwa.

FUNDACJA SHARE THE CARE:

Facebook: https://www.facebook.com/fundacjasharethecare

Instagram: https://www.instagram.com/fundacjasharethecare/

LinkedIn: https://www.linkedin.com/company/fundacja-share-the-care/home/

strona www: https://sharethecare.pl/